Nieuws

Samenwerking op het gebied van infrastructuur zou een optie kunnen zijn.

Door Liu Weiping | China Daily | Bijgewerkt: 18-07-2022 07:24

LI MIN/CHINA DAILY

Er bestaan ​​grote verschillen tussen China en de Verenigde Staten, maar vanuit zakelijk en economisch oogpunt betekenen die verschillen complementariteit, compatibiliteit en win-winsituaties. Daarom zouden beide landen ernaar moeten streven om die verschillen om te zetten in een bron van kracht, samenwerking en gemeenschappelijke groei, in plaats van conflicten.

De handelsstructuur tussen China en de VS vertoont nog steeds een sterke complementariteit, en het Amerikaanse handelstekort kan vooral worden toegeschreven aan de economische structuren van beide landen. Aangezien China zich aan de midden- en onderkant van de mondiale waardeketen bevindt, terwijl de VS zich aan de midden- en bovenkant bevindt, moeten beide landen hun economische structuren aanpassen om te kunnen inspelen op de veranderingen in vraag en aanbod op mondiaal niveau.

De economische betrekkingen tussen China en de VS worden momenteel gekenmerkt door controversiële kwesties zoals het groeiende handelstekort, verschillen in handelsregels en geschillen over intellectuele eigendomsrechten. Maar deze zijn onvermijdelijk in een competitieve samenwerking.

Wat betreft de straffende Amerikaanse importheffingen op Chinese goederen, tonen studies aan dat deze de VS meer schade berokkenen dan China. Daarom zijn tariefverlaging en handelsliberalisering in het gemeenschappelijk belang van beide landen.

Bovendien, aangezien handelsliberalisatie met andere landen de negatieve overloopeffecten van Chinees-Amerikaanse handelsconflicten kan verzachten of compenseren, zoals analyses aantonen, zou China zijn economie verder moeten openstellen, meer wereldwijde partnerschappen moeten ontwikkelen en moeten bijdragen aan de opbouw van een open wereldeconomie, zowel voor zijn eigen voordeel als voor dat van de wereld.

De handelsconflicten tussen China en de VS vormen zowel een uitdaging als een kans voor China. De Amerikaanse importheffingen zijn bijvoorbeeld gericht tegen het "Made in China 2025"-beleid. Als ze erin slagen "Made in China 2025" te dwarsbomen, zal de geavanceerde maakindustrie van China daar de dupe van worden. Dit zal leiden tot een afname van de import en de totale buitenlandse handel van het land, en tot een vertraging van de transformatie en modernisering van deze industrie.

Het biedt China echter ook de mogelijkheid om eigen hoogwaardige kerntechnologieën te ontwikkelen en spoort hightechbedrijven aan om verder te kijken dan hun traditionele ontwikkelingsmodel, de grote afhankelijkheid van import en eigen productie van apparatuur af te bouwen en onderzoek en ontwikkeling te intensiveren om innovaties te bevorderen en zich te richten op het midden- en hogere segment van de wereldwijde waardeketen.

Bovendien zouden China en de VS, wanneer de tijd rijp is, hun kader voor handelsbesprekingen moeten verbreden met samenwerking op het gebied van infrastructuur. Dergelijke samenwerking zal immers niet alleen de handelsspanningen verlichten, maar ook een diepere economische integratie tussen beide landen bevorderen.

China is bijvoorbeeld, dankzij zijn expertise en ervaring in het bouwen van gigantische, hoogwaardige infrastructuurprojecten en het gebruik van geavanceerde technologieën in de infrastructuurbouw, goed gepositioneerd om deel te nemen aan het Amerikaanse infrastructuurontwikkelingsplan. Aangezien het grootste deel van de Amerikaanse infrastructuur in de jaren 60 of eerder is gebouwd, hebben veel ervan hun levensduur bereikt en moeten ze worden vervangen of gerenoveerd. Daarom omvat de "New Deal" van de Amerikaanse president Joe Biden, het grootste Amerikaanse plan voor modernisering en uitbreiding van de infrastructuur sinds de jaren 50, een grootschalig infrastructuurbouwprogramma.

Als beide partijen zouden samenwerken aan dergelijke plannen, zouden Chinese bedrijven beter bekend raken met internationale regels, geavanceerde technologieën beter begrijpen en leren zich aan te passen aan het strenge zakelijke klimaat van ontwikkelde landen, terwijl ze tegelijkertijd hun wereldwijde concurrentievermogen zouden verbeteren.

Infrastructuursamenwerking kan de twee grootste economieën ter wereld dichter bij elkaar brengen, wat niet alleen economische voordelen oplevert, maar ook het wederzijds politiek vertrouwen en de contacten tussen mensen versterkt en de mondiale economische stabiliteit en welvaart bevordert.

Bovendien, aangezien China en de VS met een aantal gemeenschappelijke uitdagingen te maken hebben, zouden ze mogelijke samenwerkingsgebieden moeten identificeren. Zo zouden ze bijvoorbeeld de samenwerking op het gebied van epidemiepreventie en -bestrijding moeten versterken en hun ervaringen met het indammen van de pandemie met andere landen moeten delen, omdat de COVID-19-pandemie eens te meer heeft aangetoond dat geen enkel land immuun is voor wereldwijde noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid.